Büyükakın: “Taşrada kitap fuarı mı olur?” diyenler vardı

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın, “Kağıttan dünyaların keşfi için bir aradayız. 2009 yılıydı. İbrahim Bey Başkanımız, Büyükşehir Belediye Başkanımızdı. Ben o zaman Genel Sekreter Yardımcısıydım. Kitap Fuarı’yla ilgili bir yolculuğa çıkmıştık. O zaman çok büyük bir hayalin peşinden koşmaya başlamıştık aslında. Dünyamızda, zihnimizde, ufkumuzda bambaşka şeyler vardı.

“TAŞRADA KİTAP FUARI MI OLUR?” DİYENLER VARDI

İnanmayanlar da vardı. “Ya taşrada kitap fuarı mı olur? Olsa ne kadar olur? Nereye kadar olur? Devam eder mi?” Zaten ne zaman iyi bir yolculuğa çıkılsa, ne zaman bir ideale, bir ufka, bir vizyona inanan insanlar yolculuk yapmaya başlasa, birileri onun ayağından çeker. “Olmaz” der. Cesaretini kırar, ürkütür, yoldaki engelleri anlatır. Ama sonunda hep değişimi ortaya çıkaranlar inananlar oluyor. Büyük bir ufka inananlar.

“DEĞİŞİMİ ORTAYA ÇIKARANLAR İNANANLAR OLDU”

Buraya baktığınız zaman, bu meseleyi anlamak istediğiniz zaman bambaşka kelimelerin, kavramların, dünyaların içine yolculuk etmeye başlıyorsunuz. Aslında bütün bu hikâyeyi anlatmak istersem sabaha kadar konuşmam gerekir. Siz sabaha kadar dinleyecek kadar dinlenmiş değilsiniz. Yorgunsunuz, biliyorum. Ve konuşma uzadıkça sıkılacaksınız. Ama şuram o kadar çok şey anlatmak istiyor ki. Biz şehirden bahsettiğiniz, o şehre dair hayallerden bahsettiğiniz, bir şeyleri gerçekleştirmek istediğinizde onun bir parçasını alıp konuştuğunuz, saatlerce üzerinde durduğunuzda ama onun başka konularla alakasını kurmadığınızda bir şeylerin eksik kaldığını sonradan fark ettiğinizde bambaşka şeyler ortaya çıkıyor. Bir daha keşfetmek lazım, oturup düşünmek lazım.

“İLK YIL 50 BİN KİŞİ ZİYARET ETTİ”

Her sene bir temayla çıktık kitap fuarı yapmak için. İlk yıl 50 bin kişi ziyaret etti. Herkes çok beğendi. “Çok iyi” dendi.Bizim arkadaşlarımız vardı işçi kokan sanayi şehri diyordu. Kocaeli hep kenarda kalan bir şehirdi. Bir şehirden bahsediyoruz. Baktığınızda çok uğraşmak lazım, birçok şeyi yan yana koymak gerekiyor. Çünkü şehir dediğiniz zaman sadece binadan bahsetmiyoruz. Onunla beraber her şeyden bahsediyorsunuz. Ama sonra dönüp bakıyorsunuz ve diyorsunuz ki: Hayır. Bütün yolculuklar attığınız ilk adımla başlıyor.

“BÜTÜN YOLCULUKLAR İLK ADIMLA BAŞLIYOR”

Bakıyorsunuz, insan ne? Ya benim kusuruma bakmayın. Bugün biraz uzatayım, müsaadeniz varsa. İnsan ne? Çünkü şehir hep birlikte aynı yöne doğru yürüdüğünde daha hızlı yol alıyor. Hep beraber aynı duygularla düşündüğünde ülkeler daha başarılı, daha hızlı işler yapabiliyor. Birbirini çok iyi anlayan takım oyuncuları çok iyi performans gösteriyor. Şehirler de böyle, ülkeler de böyle. İnsan aslında hatıradan ibaret. Bugün yaşarken bir taraftan da bir hatıra biriktiriyoruz. Zaten bu senenin teması da o: “İnsan Hatırlar.” İnsan hatıralarını anlatır ve onları biriktirir. Şehirler de aslında kolektif hatıralardır. İnsanların yaşarken ortaya koyduğu hatıralar, şehrin toplamında kolektif bir hafızaya dönüşür.

“İNSAN HATIRADAN İBARET, ŞEHİRLER KOLEKTİF HAFIZADIR”

Dün yok, yarın da henüz yok. Aslında sadece bugün, hatta sadece an var. Anların birikmiş hali ise zamanı oluşturuyor. Biz yaşarken hatıralarımızı oluşturuyor, aynı zamanda bir şehir inşa ediyoruz. O şehrin içinde kültür de oluyor, sanat da oluyor, spor da oluyor. Bunlar büyümeye, yükselmeye başlıyor. O zaman dile de emek vermek gerekiyor. Peki bu dili kim konuşacak? İnsanlar. İnsanlara da yatırım yapmak gerekiyor. Hocam aslında özet olarak az önce anlattı. Genellikle biz hocalara şu sorulur: “Ya bir kitap önersene, bir kitap söyleyelim, okunsun veya şu iş hallolsun.” Aslında kitap önerilir ama bir kitapla bu iş olmaz. Kültür yayınları da devam ediyor. Bakın, kültür en başından beri devam ediyor, rafta duruyor.

“DİL YOKSA VATAN YOK”

Unutmayın, dil yoksa vatan yok. Vatan sadece bir toprak parçasından ibaret değil. O toprak parçasını canı pahasına savunan insanlar olduğu zaman vatan, vatan oluyor. İnsanların bunu canı pahasına savunması için bir duyguyu, ortak bir duyguyu taşıması gerekiyor. Bu ortak duyguyu taşıması için de birbirimizle aynı kelimeler ve kavramlarla konuşmamız gerekiyor. Onun içindir ki “Söz vatandır” dedik ve bunu söylemeye devam ediyoruz. Bunu bir yayına çevirdik. Diğer taraftan bu senenin konseptine uygun olarak geçmişi kim anlatır? Tarih, roman, hafıza... Yine bir derleme kitapla şehrimizin karşısındayız. Ama şehrimizin yazarlarını da unutmadık. Aynı zamanda bir basın mensubu olan Yılmaz Dalgalan kardeşimizin “Aslı Gibidir” diyerek şehri anlattığı bir romanı bu sene sizlerle buluşturacağız. Kendisine şehrimiz adına teşekkür ediyorum. Bunlar şehre dair. Şehir böyle şehir oluyor. Şehir, insanıyla birlikte şehir oluyor” ifadelerini kullandı.