Hadi, Birlikte Öğrenelim!

Bazı şehirler vardır, sadece yaşadığınız yer değildir. Sizinle büyür, sizinle değişir, anılarınızın ve hayatınızın bir parçası olur. Benim için İzmit tam da böyle bir şehir.

Ailemin kökleri, İzmit’in geçmişiyle iç içe. Kuşaklardır bu şehirde yaşayan, çalışan, üreten bir ailenin kızıyım. Ailemden öğrendiğim insanlık, sevgi, saygı ve paylaşma değerleri, bugün hayata bakışımın temelini oluşturuyor.

Yıllarca öğretmenlik yaptım, ardından yöneticilik yolculuğum başladı. Bugün kadınlar, çocuklar ve ailelerle çalışıyor, bir yandan da profesyonel koçluk eğitimi alarak öğrenmeye devam ediyorum.

Şimdi bu yolculuğa yeni bir heyecan ekleniyor. Kocaeli Tanık’ta sizlerle buluşuyorum.

Peki, bu köşede ne yapmak istiyorum?

Öncelikle yalnızca düşüncelerimi paylaşmak değil, her yazının sonunda hepimizin hayatına dokunabilecek bir bilgi, yeni bir bakış açısı ya da küçük bir farkındalık bırakmak istiyorum.

Eğitimden çocuk gelişimine, kadınların toplumsal yaşamdaki yerinden aile ilişkilerine, yöneticilikten liderliğe ve koçluğa kadar pek çok konuyu konuşacağız. Bazen bilimsel bilgilerden ve araştırmalardan, bazen kendi deneyimlerimden, bazen de hayatın içindeki gerçek hikâyelerden yola çıkacağız.

Gün gelecek bir konuyu birlikte sorgulayacağız, gün gelecek kendimize yeni hedefler koymak için cesaret bulacağız. Belki de bir gezi yazısıyla hiç bilmediğimiz sokaklarda dolaşacak, farklı insanları ve kültürleri tanıyacağız.

Çünkü bu köşenin tek bir konusu değil, ortak bir amacı var: Birlikte öğrenmek, düşünmek, gelişmek ve öğrendiklerimizi hayatımıza katabilmek.

Ben her insanın anlatacak bir hikâyesi, paylaşacak bir deneyimi ve öğrenecek yeni bir şeyi olduğuna inanıyorum.

Bu yüzden burada yalnızca anlatan değil, sizlerle birlikte öğrenen biri olmak istiyorum.

Ve elbette neşeyi de yanımıza alacağız. Çünkü hayatı biraz merakla, biraz umutla ve bolca gülümseyerek yaşamak hepimize iyi gelir.

Hadi, birlikte öğrenelim, birlikte gelişelim ve birbirimize ilham verelim!

Her hafta bu köşede buluşmak dileğiyle…

Sevgiyle,

Burcu Bineklioğlu